Sektörler

Çok kanallı satış yapısına sahip, geniş mağaza ağı ve e-ticaret platformu bulunan büyük ölçekli bir moda perakende grubu ile yürütülen çalışmada:

• Hızlı büyüme stratejisi ile döngüsel ekonomi odaklı dönüşüm hedeflerinin eş zamanlı yönetilmesi ihtiyacının, finansal ve operasyonel açıdan önemli bir zorluk oluşturduğu değerlendirilmiştir

• Enerji yoğun dağıtım merkezlerinin dönüştürülmesi, ülke genelinde geri alım sistemlerinin kurulması ve tedarik zinciri izlenebilirliğinin dijitalleştirilmesi gibi hedeflerin yüksek sermaye ihtiyacı doğurduğu tespit edilmiştir

• Mevcut kaldıraç seviyesinin borç sözleşmesi limitlerine yakın olduğu ve ek finansman yaratımında esneklik alanını sınırladığı analiz edilmiştir

• Karbon azaltım hedeflerinin, yatırımcılar ve finansal kuruluşlar açısından yeterince güçlü ve ölçülebilir bir iş planı ile desteklenmediği değerlendirilmiştir

• Sürdürülebilirlik odaklı dönüşüm yatırımları ile finansal performans arasındaki ilişkinin net şekilde ortaya konulamadığı gözlemlenmiştir

• Mevcut finansman yapısının, büyüme ve dönüşüm yatırımlarını eş zamanlı destekleyecek şekilde kurgulanmadığı tespit edilmiştir

• Öz kaynak seyrelmesi yaratmadan ve mevcut borç kısıtlarını ihlal etmeden alternatif finansman çözümlerine ihtiyaç duyulduğu belirlenmiştir

• Bu doğrultuda, sürdürülebilirlik hedefleri ile finansal yapı ve yatırım planlaması arasında daha güçlü bir entegrasyon gerekliliği ortaya konulmuştur

Küresel ölçekte hazır yemek ve dondurulmuş gıda sektöründe faaliyet gösteren bir kurum ile yürütülen çalışmada:

• Değişen tüketici tercihleri doğrultusunda, daha sağlıklı ve sürdürülebilir ürünlere yönelik talep artışının mevcut iş modeli ve ürün portföyü üzerinde doğrudan etkili olduğu değerlendirilmiştir

• Hammadde temini ve tedarik zinciri süreçlerinde yaşanan dalgalanmaların, hem maliyet yapısını hem de sürdürülebilir kaynak kullanımını etkilediği gözlemlenmiştir

• Kurum bünyesinde sürdürülebilirlik alanında tanımlı, ölçülebilir ve kurumsal strateji ile entegre bir yol haritasının bulunmadığı tespit edilmiştir

• Değer zinciri boyunca çevresel ve toplumsal etkilerin sistematik olarak analiz edilmediği ve bu alanlara ilişkin performans göstergelerinin sınırlı olduğu değerlendirilmiştir

• Ürün geliştirme, tedarik zinciri ve operasyonel süreçlerde sürdürülebilirlik kriterlerinin yeterince entegre olmadığı ve bu durumun uzun vadeli rekabet gücünü sınırladığı ortaya konulmuştur

• Sürdürülebilirlik dönüşümüne yönelik yatırımların, mevcut finansman araçları ve stratejik öncelikler ile yeterince ilişkilendirilmediği analiz edilmiştir

• Değişen regülasyonlar ve yatırımcı beklentileri doğrultusunda, daha şeffaf ve yapılandırılmış bir sürdürülebilirlik yaklaşımına ihtiyaç duyulduğu belirlenmiştir

• Bu doğrultuda, iş modeli, tedarik zinciri ve sürdürülebilirlik entegrasyonu arasında daha güçlü bir hizalanma gerekliliği ortaya konulmuştur

Güneş, rüzgar ve küçük ölçekli hidroelektrik santrallerinden oluşan çeşitlendirilmiş bir portföy yöneten bir kurum ile yürütülen çalışmada:

• Artan yatırımcı baskısı ve politika odaklı karbonsuzlaşma hedefleri doğrultusunda, portföyün uzun vadeli sürdürülebilirliği açısından risklerin arttığı değerlendirilmiştir

• Özellikle atıl varlık riski, düzenleyici yaptırımlar ve gelecekteki nakit akışlarının belirsizliği, stratejik öncelikler üzerinde baskı oluşturan temel unsurlar olarak öne çıkmıştır

• Güneş enerjisi ve batarya projelerine yönelik girişimlerin bulunduğu, ancak bu yatırımların bütüncül ve uzun vadeli bir stratejik çerçeveye dayanmadığı tespit edilmiştir

• Mevcut sermaye yapısının ağırlıklı olarak kısa vadeli getirileri desteklediği ve yeni nesil enerji teknolojilerinin finansmanını sınırladığı analiz edilmiştir

• Sürdürülebilirlik ile uyumlu finansman araçlarının kullanılmadığı ve bu durumun yatırım çeşitliliğini ve finansmana erişimi kısıtladığı değerlendirilmiştir

• Kurumun TCFD çerçevesini henüz uygulamadığı ve yapılandırılmış bir iklim riski değerlendirme yaklaşımına sahip olmadığı belirlenmiştir

• Bu eksikliklerin, özellikle uluslararası yatırımcılar ve kalkınma finans kurumları nezdinde güvenilirlik ve şeffaflık açısından zayıflık yarattığı ortaya konulmuştur

• Bu doğrultuda, portföy stratejisi, finansman yapısı ve iklim risk yönetimi arasında daha güçlü bir entegrasyon ihtiyacı tanımlanmıştır

Perakende ve imalat sektörlerindeki B2B müşterilere hizmet veren, çok ülkeli karayolu taşımacılığı ve depo operasyonlarını kapsayan bir lojistik ağı işleten bir kurum ile yürütülen çalışmada:

• Artan yakıt maliyetleri ve yaşlanan araç filosunun, operasyonel maliyetleri yükselterek kârlılık üzerinde baskı oluşturduğu değerlendirilmiştir

• Emisyon odaklı düzenlemelerin sıkılaşmasıyla birlikte, mevcut operasyonel yapının sürdürülebilirlik gerekliliklerine uyum açısından yetersiz kaldığı tespit edilmiştir

• Filo yapısı ve rota planlamasında verimlilik odaklı iyileştirme alanlarının bulunduğu ve bu durumun hem maliyet hem de emisyon performansını doğrudan etkilediği analiz edilmiştir

• Müşteri tarafında, düşük karbonlu lojistik çözümlerine yönelik talebin arttığı ve bu beklentinin rekabet dinamiklerini yeniden şekillendirdiği gözlemlenmiştir

• Kurum bünyesinde emisyon takibi, hedef belirleme ve performans izleme süreçlerinin sınırlı olduğu değerlendirilmiştir

• Sürdürülebilirlik odaklı operasyonel iyileştirmelerin, stratejik planlama süreçlerine yeterince entegre edilmediği tespit edilmiştir

• Bu doğrultuda, filo yönetimi, operasyonel verimlilik ve sürdürülebilirlik hedefleri arasında daha güçlü bir hizalanma ihtiyacı ortaya konulmuştur

Kendi perakende markasına sahip, tasarım, üretim ve dağıtım süreçlerini entegre şekilde yöneten bir tekstil ve giyim şirketi ile yürütülen çalışmada:

• Güçlü marka bilinirliğine rağmen, uluslararası alıcılar ve perakende tüketiciler nezdinde artan ESG beklentilerinin, şirket üzerinde ilave uyum ve şeffaflık baskısı oluşturduğu değerlendirilmiştir

• Üretim süreçlerinde su ve enerji yoğun yapının, maliyetler ve çevresel performans açısından kritik bir risk alanı oluşturduğu tespit edilmiştir

• Tedarik zinciri boyunca izlenebilirlik ve şeffaflık seviyesinin sınırlı olduğu ve bu durumun özellikle uluslararası pazar erişimi açısından risk yarattığı analiz edilmiştir

• Kurum bünyesinde tanımlı, veri odaklı ve uzun vadeli bir sürdürülebilirlik ve iklim stratejisinin bulunmadığı belirlenmiştir

• Gerçekleştirilen sürdürülebilirlik yatırımlarının (örneğin organik kumaş ve geri dönüştürülmüş ambalaj) parçalı kaldığı ve stratejik karar alma süreçlerine entegre edilmediği değerlendirilmiştir

• Artan işletme sermayesi ihtiyacı ve enflasyonist baskıların likidite üzerinde olumsuz etki yarattığı gözlemlenmiştir

• Mevcut finansman yapısının sürdürülebilirlik hedefleri ve gelişen yerel ile AB Yeşil Mutabakat düzenlemeleri ile uyumlu olmadığı tespit edilmiştir

• ESG bağlantılı finansman araçlarının kullanılmadığı ve bu nedenle alternatif sermaye kaynaklarına erişimin sınırlı kaldığı analiz edilmiştir

• Bu doğrultuda, iş modeli, tedarik zinciri ve sürdürülebilirlik stratejisi ile finansal yapı arasında daha güçlü bir entegrasyon ihtiyacı tanımlanmıştır

Savunma ve iç güvenlik alanında faaliyet gösteren, gelişmiş haberleşme ve gözetim sistemleri üreten kurumlarla yürütülen çalışmada:

• Jeopolitik açıdan hassas bir sektörde faaliyet gösterilmesine rağmen, çevresel ve sosyal risklerin yönetimine ilişkin yapılandırılmış bir yaklaşımın bulunmadığı tespit edilmiştir

• Kurumun ulusal güvenlik regülasyonlarına yüksek uyum seviyesine sahip olduğu, ancak yatırımcı beklentilerindeki dönüşüm doğrultusunda ESG alanında artan şeffaflık gerekliliklerine hazır olmadığı değerlendirilmiştir

• İklim etkileri, etik tedarik zinciri, siber güvenlik yönetişimi ve iş gücü çeşitliliği gibi başlıkların, savunma sektörü ile ilişkili portföylerde dahi kritik değerlendirme kriterleri haline geldiği gözlemlenmiştir

• Çift kullanım amaçlı teknolojilere yönelik Ar Ge faaliyetlerini finanse etmek üzere planlanan sermaye artırımı sürecinde, finansal yapı ile uluslararası yatırımcı beklentileri arasında uyumsuzluk olduğu ortaya konulmuştur

• Çevresel ve sosyal boyutları entegre eden bir finansal çerçevenin ve küresel standartlarla uyumlu yatırım planlarının eksikliği, özellikle çok taraflı ve uluslararası yatırımcılar nezdinde finansmana erişimi sınırlayan temel faktörler olarak değerlendirilmiştir

• Kurumun teknoloji geliştirme kapasitesi ile stratejik önceliklerine uygun sermaye kaynaklarına erişimi arasında yapısal bir uyumsuzluk bulunduğu analiz edilmiştir

• Bu doğrultuda, finansal yapı, sürdürülebilirlik entegrasyonu ve stratejik öncelikler arasında hizalanma sağlanmasına yönelik dönüşüm alanları tanımlanmıştır

Kurumsal kredi portföyü güçlü olan bir banka ile yürütülen çalışmada:

• Bankanın çevresel ve sosyal riskleri değerlendirme konusunda sınırlı iç kapasiteye sahip olduğu tespit edilmiştir

• Gelişen regülasyonlar ve Yeşil Varlık Oranı gibi metriklerin devreye girmesiyle, sürdürülebilir finansman hazırlığı açısından emsallerine kıyasla geri kalma riski ortaya çıkmıştır

• Mevcut kredi risk modellerinin iklim faktörlerini içermediği ve bu durumun risk değerlendirme süreçlerinde önemli bir boşluk yarattığı analiz edilmiştir

• ESG puanlama yaklaşımlarının tutarsız olduğu ve kredi değerlendirme süreçlerine sistematik olarak entegre edilmediği gözlemlenmiştir

• Yeşil kredilendirme faaliyetlerinin sınırlı olduğu ve sürdürülebilir finansman ürün portföyünün yeterince gelişmediği değerlendirilmiştir

• Uluslararası yatırımcıların, ESG risk açıklamaları ve yapılandırılmış durum tespiti süreçlerine yönelik beklentilerinin arttığı belirlenmiştir

• Banka yönetiminin, ICMA ilkeleri ile uyum, iklim risklerinin kredi süreçlerine entegrasyonu ve sürdürülebilir finansman ürünlerinin geliştirilmesi gerekliliğini kabul ettiği tespit edilmiştir

• Ancak bu dönüşümü gerçekleştirmeye yönelik yapılandırılmış bir yol haritası ve uygulama çerçevesinin bulunmadığı ortaya konulmuştur

Özel hastaneler ve polikliniklerden oluşan bir sağlık ağı işleten bir kurum ile yürütülen çalışmada:

• Yoğun rekabet ortamına rağmen istikrarlı gelir yapısının korunduğu, ancak artan operasyonel maliyetler ve iş gücü kısıtları nedeniyle kârlılık üzerinde baskı oluştuğu değerlendirilmiştir

• Mevcut altyapının verimlilik açısından sınırlayıcı olduğu ve operasyonel performans ile maliyet yönetimi arasında dengesizlik bulunduğu tespit edilmiştir

• Regülatörler ve sigorta kuruluşları tarafından getirilen yeni gerekliliklerin, iş modeli ve operasyonel süreçler üzerinde ilave uyum baskısı oluşturduğu analiz edilmiştir

• Yatırımcıların sosyal etki, yönetişim ve şeffaflık beklentilerinin artmasıyla birlikte, kurumsal yapı ve raporlama yaklaşımının bu beklentileri karşılamakta yetersiz kaldığı değerlendirilmiştir

• Kurum bünyesinde risk takibi ve performans ölçümüne yönelik sistemlerin sınırlı olduğu ve bu durumun stratejik karar alma süreçlerini zorlaştırdığı gözlemlenmiştir

• Mevcut finansman yapısının esnek olmadığı ve planlanan altyapı yatırımlarını destekleyecek şekilde yapılandırılmadığı tespit edilmiştir

• Alternatif finansman araçlarının ve tematik finansman modellerinin değerlendirilmediği, bu nedenle yatırım kapasitesinin sınırlı kaldığı analiz edilmiştir

• Bu doğrultuda, finansal yapı, operasyonel verimlilik ve stratejik öncelikler arasında daha güçlü bir entegrasyon ihtiyacı tanımlanmıştır

Küresel otomotiv OEM’lerine birinci kademe tedarikçi olarak faaliyet gösteren bir kurum ile yürütülen çalışmada:

• Talep istikrarına rağmen, özellikle AB ve ihracat pazarlarındaki düzenleyici değişimlerin, iş modeli üzerinde finansal riskler yarattığı değerlendirilmiştir

• Emisyon, enerji kullanımı ve malzeme tedariğine ilişkin uyum gerekliliklerinin, maliyet yapısı ve rekabet gücü üzerinde doğrudan etkili olduğu analiz edilmiştir

• Kurumun yapılandırılmış bir risk yönetimi ve raporlama çerçevesine sahip olmaması nedeniyle, yatırımcı beklentileri ile mevcut finansal yapı arasında uyumsuzluk bulunduğu tespit edilmiştir

• Sermaye yapısının optimal olmadığı, borç vade profilinin kısa vadede yoğunlaştığı ve bu durumun likidite ve yeniden finansman risklerini artırdığı ortaya konulmuştur

• Artan faiz maliyetlerinin finansal performans üzerinde baskı oluşturduğu ve borç yönetiminin daha stratejik bir yaklaşımla ele alınması gerektiği değerlendirilmiştir

• Yatırım kararlarının şirket değeri üzerindeki etkisine ilişkin öngörü ve modelleme kapasitesinin sınırlı olduğu analiz edilmiştir

• ESG uyumlu finansman araçlarının değerlendirilmediği ve bu nedenle alternatif sermaye kaynaklarına erişimin kısıtlı kaldığı tespit edilmiştir

• Bu doğrultuda, finansal yapı, yatırım planlaması ve risk yönetimi arasında daha güçlü bir entegrasyon ihtiyacı tanımlanmıştır